Grafik otomasyonu projelerinde en fazla zaman ve risk barındıran bileşen, grafik şablonları değil veri katmanıdır. Projeye başlamadan önce aşağıdaki başlıkların netleştirilmesi, mimari kararların sağlıklı verilmesini sağlar.
1. Veri formatı ve iletim yöntemi
Sağlayıcının veriyi hangi formatta (JSON, XML, özel protokol) ve hangi yöntemle (push, pull, WebSocket) sunduğu; güncelleme sıklığı ve hacmi entegrasyon katmanının tasarımını doğrudan belirler.
2. Gecikme toleransı
Canlı skor için birkaç saniyelik gecikme kabul edilebilirken, piyasa verisi için daha sıkı sınırlar gerekebilir. Tolerans, önbellekleme ve doğrulama adımlarının nerede konumlanacağını belirler.
3. Kesinti senaryosu
Sağlayıcı kesildiğinde sistemin davranışı önceden tanımlanmalıdır: son doğrulanmış değerin korunması, grafiğin yayından alınması veya yedek kaynağa geçiş.
4. Doğrulama sorumluluğu
Hatalı bir verinin yayına çıkmasını önlemek için kural tabanlı kontrol mü, insan onayı mı, yoksa her ikisinin birleşimi mi uygulanacağı belirlenmelidir.
5. Operatör müdahalesi
Yayın masasının otomasyona hangi düzeyde müdahale edebileceği — manuel düzeltme, geçici durdurma, senaryo değişikliği — arayüz tasarımını şekillendirir.
Dekart Creative, her yayın otomasyonu projesine bu başlıkların yazılı olarak netleştirildiği bir analiz aşamasıyla başlar.